Eindelijk vijftig, eindelijk volwassen

COMEDY Thomas Smith brengt in ‘Strak’ al het goede bij elkaar uit zijn vorige
shows. Vintage mimiek en bewegingen, absurde grapjes en imitaties en briljante interactie
met het publiek.
 
THOMAS SMITH
Strak Gezien op 8 maart in Arenbergschouwburg in Antwerpen. Nu op tournee.
 
Nog voor hij zijn verhaal op de première goed en wel op gang heeft getrokken,
wordt Thomas Smith al afgeleid door dames op de eerste rij. Geen bezwaar: voor
deze comedian is elke reactie uit het publiek een gelegenheid om zijn unieke impro-
Volwassen, maar nog even jongensachtig en openhartig. (Foto © Dirk Cornelis)
 
★★★★★
visatietalent te tonen – zijn vorige shows dreven erop. Maar die aanpak heeft hij laten
varen. Het leven van Smith kent dit jaar twee grote wendingen, en daar wil hij
het toch even over hebben.
Dat hij nu een pyjama draagt, en een leesbril nodig heeft. Dat hij soms gewoon
zit te staren in een relaxzetel, en daar rustig van wordt. Dat hij nu, echt waar, de
mysterieuze schoonheid in iedere vrouw ziet. Zo gaat dat als je vijftig wordt. Maar
de reacties van zijn omgeving? ‘Je ziet er nog goed uit.’ En als hij dan toch een spirituele
goeroe wil worden, waarom gedraagt hij zich dan nog zo vaak als een luie
klootzak? Tegenover zijn eigen geliefde nog wel, die hij nochtans onvoorwaardelijk
trouw wil blijven.
De sketches zijn huiselijk maar volstrekt origineel. Smith smokkelt er absurde
imitaties in (een geradicaliseerde dakpan), zoals we die kennen uit zijn eerste
shows. Hij zet als vanouds zijn hele lichaam in om een komisch effect te creëren. De
breakdance bij het opkomen is even cool als hilarisch. Halverwege de show staat
Smith met zijn elastische lijf minutenlang krankzinnig te kronkelen. Hij is gelukkig
nog niet helemaal volwassen geworden.
Maar dat is wel het gevoel dat hij sinds 1 januari van dit jaar heeft, de dag waarop
hij officieel Belg is geworden – het tweede hoofdthema van de voorstelling. Na
de Brexit voelde hij zich haast moreel gedwongen om stelling te nemen en zijn positie
te bepalen, zegt Smith. En daardoor voelt hij zich nu ook eindelijk volwassen.
Niet dat hij daarom alle onzin en onnozelheid achterwege zou laten als comedian.
De door sommige collega’s zo verfoeide rode draden in de voorstelling doen niets af
aan de jongensachtige, openhartige persoonlijkheid die Smith altijd zal blijven. Als
hij zin heeft om raar te doen, zal niemand hem tegenhouden. En als hij iets ziet of
hoort in het publiek, gaat hij daar nog altijd even alert en enthousiast op in als
vroeger, soms minutenlang freewheelend op één woord. ‘Het blijft voor mij heel belangrijk
om die vooropgestelde structuur te kunnen loslaten’, stelt hij. ‘Als de avond
een ander verloop kent, wil ik dat omarmen. Zo wordt elke voorstelling uniek. Er
valt wel eens een voorbereid stuk tussen de plooien maar door in het moment te
blijven en vanuit mijn buikgevoel te reageren wordt de show naar een hoger niveau
getild.’
 
Dat verdient ook een mooi decor, vonden Smith en regisseur Tim Goditiabois
(ex-Ter Bescherming van de Jeugd), en ze lieten een paar reusachtige rekwisieten
aanrukken met een podiumbrede kleurplaat erbij. Heel functioneel, blijkt tot op het
einde van deze excellente show.
KAREL MICHIELS

Reactie toevoegen

Filtered HTML

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.